Patron

Władysław Stanisław Reymont (1867-1925)
 

 

Mianem ,,biografii fantastycznej” określa się niekiedy życie Władysława Stanisława Reymonta, powieściopisarza, nowelisty, ,,reportażysta”. ,,Fantastyczny” dla współczesnych był awans syna wiejskiego organisty (rodowe nazwisko Rejmonta sam prawdopodobnie zmienił na Reymont), który ukończył tylko kilka klas szkoły parafialnej i zdobył jedyny w życiu dyplom – czeladnika w zakładzie krawieckim.

Zawodu krawca jednak nigdy nie wykonywał, bo podążył szlakiem swoich fantazji. W tajemnicy przed rodziną wyjechał w trasę z teatrem, m.in. dlatego, że zakochał się w aktorce. Grywał małe rólki w przedstawieniach wędrownych trup aktorskich (doświadczenia z tego okresu wykorzystał w powieści ,,Komediantka”). Pracował także jako pomocnik geometry i ekspedient w sklepie z dewocjonaliami. Myślał o wstąpieniu do zakonu paulinów na Jasnej Górze. W roku 1888 podjął pracę na Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej jako pomocnik dróżnika w Krasnowie obok Lipiec nieopodal Łowicza (dziś: Lipce Reymontowskie). Stamtąd wysyłał do stołecznych gazet swoje pierwsze korespondencje. Żyło mu się ciężko z powodu trudności finansowych i komplikacji uczuciowych (nawet próbował popełnić samobójstwo). Na początku lat 90. nawiązał kontrakty ze spirytystami i zaczął robić karierę jako. . . medium. Pod koniec 1893 roku przeniósł się do Warszawy i zajął się wyłącznie działalnością literacką, m.in. jako publicysta ,,Tygodnika Ilustrowanego”. Jego sytuację utrudniał brak wykształcenia – w pośpiechu, po kryjomu, samodzielnie uzupełniał luki w edukacji.

Od 1895 roku wiele podróżował po Europie i Polsce, często zmieniając miejsce pobytu. Dłużej przebywał w Łodzi, gdzie zbierał materiały do powieści ,,Ziemia obiecana”, oraz w Paryżu (tu pisał „Chłopów”). W 1900 roku jego kłopoty finansowe skończyły się w zupełnie niespodziewany sposób: poszkodowany w katastrofie kolejowej, wytoczył proces Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej i wygrawszy go, otrzymał olbrzymie odszkodowanie! Wreszcie mógł skupić się na pisaniu. Rewolucję 1905 roku przeżył w Warszawie. Z miastem tym był związany do końca. W czasie wojny działał w organizacjach społecznych i obywatelskich.

W 1924r. otrzymał za ,,Chłopów” literacką Nagrodę Nobla (pokonując m.in. tak świetnego kontrkandydata, jak niemiecki pisarz Tomasz Mann).

Biografia Reymonta pokazuje jego trudnego dzieciństwa i lat młodzieńczych, ale również dowodzi, że ciężką, solidną pracą i talentem można osiągnąć sukces.

Władysław Stanisław Reymont od 1999 roku jest patronem Zespołu Szkół w Chodczu.